Páginas vistas en total

martes, 24 de junio de 2014

O destino só é o comezo dunha nova viaxe


Escaravellando no vento,
ían caendo pétalos,
caían pouco a pouco,
un a un.
Ollando aquel mapa baleiro,
que non era nada,
era aire,
gasoso.
Palabras envolventes,
pensamentos enraizados,
é negrura.

Emoción depurada,
en sangue,
en tristura.
Asasinada pola súa sombra,
naufragou en terra,
ou no ceo,
nun ceo cheo de estrelas,
soidade.
Alento a pecado,
pasa,corre,voa…
O medo cegando á intimidade.
Carballo oxidado,
cara un destino incompleto.
Escoita,
eu baixome aquí.

Texto: Marta J.C.

No hay comentarios:

Publicar un comentario