Se miras fixamente…… ÁRDENCHE OS OLLOS

Non había cabalo que correse  máis, sen ferraduras. Caían as nubes, agochábanse tras do monte, e galopaba máis rápido. Había unha bóla, redonda, laranxa, íase escondendo á vez que se desplazaba. Pero pechaba os ollos, pechábaos ata que doían … “Din que se miras fixamente, árdenche os ollos”. 

Un tren cercanías correndo a alta velocidade.  Bota máis carbón! Bota máis carbón ostia! Quería aproveitar o tempo perdido mentres estivo pechado dentro, na corte, crendo que o xinete o ía acompañar toda a vida …  Non hai cabalo penco neste mundo.

Aplomado, ergueito , vaise , cun relinchar con son a liberdade.

Texto: Marta J.C.

O POBO DORME

O POBO DORME

O pobo dorme.

Escorre o lume no ardor da cidade,

tempo corre, ié tempo perdido,

sono corrido,

berros silenciosos dos espíritos,

música é vento.

O pobo dorme

Ancora o poder evocativo

da chamada do feudalismo,

cheiro a carne podre,

fedor,

sesos anónidos,

billetes ó desterro,

parecen … pero non son.

O pobo dorme

Os mortos espertan,

andainas nocturnas, vagaxes,

fican calados,

correntes de valentía eléctrica,

sonos tibetanos, aventureiros,

fican ignorantes, fican calados,

incrédulos,

ruido silencioso.

O pobo dorme

Mundo dicromático,

todos son h,

fican mudos, calados.

Guillo nos silencios derrotadotes,

racha, arde, morre.

Io pobo dorme

Texto: Marta Joga Cid